Mysterieuze grafstenen in het riet

Recreatiegebied De Strengen is de achtertuin van de Merenwijk. Officieel is het Warmonds territorium, maar vooral stadsbewoners waaien uit tussen het wuivend riet en de schapen op landtong Tengnagel. De eenzame wandelaar die na het pontje over de Zijl de brug oversteekt, linksaf slaat en het pad volgt, stuit onverwachts op twee grafstenen. Tussen het riet liggen twee gedenktekens, niet groter dan tegels. Hector Barragan-Barrigas en Jasmine Hiemstra zijn allebei geboren in 1977. Hector is 22 geworden, Jasmine stierf twee jaar later. "Een engel is voorbijgegaan", staat op Jasmine's steen te lezen, en "Nuestro amor es para siempre". Love is forever luidt als een echo het opschrift van de steen ernaast. Niemand lijkt te weten welk verhaal achter de twee stenen schuilt. De Warmondse historici hebben nog nooit van de geheimzinnige gedenktekens gehoord. Zoekmachines op internet geven niet thuis. De gemeente kent de namen van de overledenen niet. Naamgenoten van Hector komen nauwelijks in het telefoonboek voor. Er is een Barragan in Eindhoven, maar die meldt via zijn mobiele telefoon dat hij nog nooit van een Hector heeft gehoord. In de Leidse regio wonen nogal wat Hiemstra's, maar voor zover nate gaan kennen ook die het jonggestorven meisje niet. Waren Jasmine en Hector geliefden? Gaat het om een watersportongeluk? Een verdrinking? Een liefdesdrama? De molenaar van de Broekmolen, aan de overkant van het water, kan uiteindelijk licht op de zaak werpen. Hij is op de hoogte van het drama dat zich heeft afgespeeld. "Het was een buitenlandse jongen", herinnert hij zich. "Hij stond hier altijd in het riet te vissen. Een paar jaar geleden is hij zwaargewond aangetroffen in de Merenwijk, bij de brandweerkazerne." De archieven van deze krant bevestigen het verhaal. Hector was 22 jaar oud, en fietste in de nacht van 21 op 22 juni 2000 over de Broeklaan in de Merenwijk. Om half twee troffen voorbijgangers de jongen bewusteloos in de berm naast het fietspad. Hij was tegen een knotwilg gebotst en hard tegen de grond geslagen. Met "zeer ernstige verwondingen" werd hij afgevoerd naar het ziekenhuis. Acht dagen later bezweek hij. Daarmee was de zaak niet af. De politie riep getuigen op, want was het wel een ongeluk? Of was de jongen door een auto van de weg gedrukt? Weken later zit er nog geen schot in de zaak, meldt de krant. Vier jaar na het ongeluk meldt de politie desgevraagd dat de zaak inmiddels is afgesloten. "Er is niets gebleken dat wijst op een misdrijf", zegt een woordvoerder. "Het is onwaarschijnlijk, ja, dat je met de fiets op deze manier verongelukt. Maar zulke ongelukken zitten nou eenmaal in een klein hoekje." En het meisje? De molenaar kent haar ook. "Jasmine was zijn vriendin, die het gebeurde niet kon verkroppen. Ze heeft daarom een einde aan haar leven gemaakt. Af en toe komen de nabestaanden hier nog kijken, dan houden ze elkaar vast terwijl ze daarin het riet staan. Het eerste jaar zag je ze hier wel elke twee maanden. Waar die twee begraven liggen, weet ik niet."